اى برادر ! اگر آي ، در باز است ؛ واگر نيايى ، حقّ بىنياز است . أو كريم وعزيز است ، وكريم هرگز خواهنده را محروم نگرداند . به چيزى نياز ندارد تا بخل ورزد ونتواند داد . گفته‌اند : رحمان آن است كه اگر سؤال كنند ، بدهد ورحيم آن كه اگر سؤال كنند ، در خشم آيد . ابن فهد در مقدّمه عدّة الداعي گويد : قالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ . خداوند شما گفت مرا بخوانيد وفريادرسى از من جوييد تا پاسخ دهم شما را إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ همانا آنان كه گردن كشند از پرستش من ، بزودى درشوند در دوزخ بيچاره وخوار « فجعل الدعاء عبادة والمستكبر عنه بمنزلة الكافر » چه دعاى بنده غايت تذلّل وخوارى است در برابر پروردگار ومحبوب پروردگار است . پس هر گاه بنده كارى كند كه محبوب پروردگار است ، حقّ تعالى أو را به أجابت دعا بزرگ دارد ؛ واگر در دنيا أجابت نكرد ، در آخرت عوض دهد ؛ وچون اظهار ذلّت را دوست دارد ، بندگان را به پرستش فرمان داد . پس اگر سركشى وكاهلي كردند ، آنان را بغايت خوارى وبيچارگى رساند وبه دوزخ يعنى - دار ذلّت - در آرد در حالتي كه آن چنان خوار باشند كه هرگز عزّت نبينند . من همى دانم كه مىخواهد دلش * كه بود غوغا به گرد منزلش مىكنم چندان فغان در حضرتش * تا فرو آيد ز بالا رحمتش چيست ادعوني كدام است اسألوا * گر نمىخواهد گدايان را غلو دعا به معنى سؤال است ، واستجابت به معنى بخشش . پيغمبر أكرم صلى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود : كسى كه از خدا حاجت نخواهد ، بر أو خشم گيرد . آن روز كه اين آية فرود آمد ، ياران گفتند : يا رسول اللّه ! ما را مىفرمايد تا أو را بخوانيم ، نزديك است به ما تا به راز خوانيم يا دور است كه به آواز خوانيم . به پاسخشان اين آية نازل شد : وَإِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ .